Geschiedenis van de familie Tychon en hun herberg 

Voor ongeveer 200 jaar trouwde Hermann Tychon met weduwe Maria Elisabeth Rotheudt, die in het bezit was van een kleine herberg. In 1832 koopt hij een landgoed, gelegen aan de druk gebruikte verbindingsweg tussen de industriesteden Eupen en Aken, niet ver van de "Barér" (komt van "barrière" - de "slagboom"). Aan de slagboom - de grens dus - moesten bestuurders hun betaling doen en het was voor velen van hen een traditie hun pauze in de "l´auberge Tychon" te houden. Ook de inwoners van Eynatten heften graag het glas bij Tychon en genoten de ambachtelijke maaltijden van het koppel.

In 1866, na 34 jaar als herbergier, gaf Hermann zijn eigendom aan zijn kleinzoon Léonard. De herberg werd een ontmoetingsoord voor mensen, die vooral uit de grootstad Aken kwamen en op het land een rustplaats zochten. De rijke lakenhandelaars deden hun zaken met Franssen uit Eynatten (tegenover de herberg) en organiseerden niet zelden kleine feestjes.

In 1896 overnam de derde generatie de herberg. In deze tijd dansten de mensen graag. Daaron onderging de herberg een grote verandering in 1902 : de grote zaal, met een capaciteit van 600 mensen, werd gebouwd op een tweede verdieping. Op een derde verdieping richtte Léonard hotelkamers in. Op 19 juni 1906 werd de tramverbinding Eupen-Eynatten-Aken in gebruik genomen en gevierd en zelfs het hotel kreeg een eigen tramhalte. Hotel Tychon werd een echt gemeentelijk cultureel centrum, dit niet alleen door zijn uitstekende dansvloer, maar ok door de grote theaterscène.

Tot in het begin van de Eerste Wereldoorlog beleefde men goede oude tijden. Daarna kwam een zeer harde periode met, tijdens de Tweede Wereldoorlog, de bezetting in vorm van een basis door de Duitsers en daarna door de Amerikanen, bij Tychon.

In de jaren '50 overnamen Hugo Tychon en zijn vrouw Katharina als vierde generatie de zaak. De bevolking vond langzaam maar zeker hun weg terug naar Tychon. De verwondingen van de oorlog waren nog lang niet hersteld, maar de mensen probeerden dit op hun manier te verwerken. De smokkelarij had begonnen en de " commerce " bereikte een nog nooit gehaald hoogtepunt.

Met fierheid voeren Leo Tychon, zijn vrouw Renate, kinderen en schoonkinderen Thomas, Katrin, Christian en Nick nu de zaak.