De Geschiedenis

Ongeveer 200 jaar geleden trouwde Hermann Tychon met weduwe Maria Elisabeth Rotheudt, die in het bezit was van een kleine herberg. In 1832 kocht hij een landgoed, gelegen aan de druk gebruikte verbindingsweg tussen de industriesteden Eupen en Aken, niet ver van de “Barér” (de “slagboom”).  Aan de slagboom – de grens dus – moesten handelaars hun tol betalen en het was voor velen van hen een traditie hun pauze in “l´auberge Tychon” te houden.  Ook de inwoners van Eynatten hieven graag het glas bij Tychon en genoten de ambachtelijke maaltijden van het koppel.

In 1866, na 34 jaar als herbergier, liet Hermann zijn eigendom en ‘commerce’ aan zijn kleinzoon Léonard Tychon over.  De herberg werd een ontmoetingsoord voor mensen, die vooral uit de grootstad Aken kwamen en op het land een rustplaats zochten.  Rijke lakenhandelaars deden hun zaken met de familie Franssen uit Eynatten (gevestigd tegenover de herberg) en organiseerden niet zelden kleine feestjes.

In 1896 nam de derde generatie de herberg over.  In deze tijd was ‚dansen’ zeer populair, waardoor er in de herberg grote veranderingen gedaan werden tot 1902.  Een feestzaal, met een capaciteit van 600 personen, werd als tweede verdieping opgetrokken en als derde verdieping kwamen nieuwe hotelkamers.

Op 19 juni 1906 werd en tramverbinding Eupen-Eynatten-Aken ingewijd en zelfs Zaal Tychon kreeg een eigen tramhalte.  Zaal Tychon functioneerde toen als gemeentelijk-cultureel centrum.  Dit niet alleen door de grote dansvloer uit parket, maar ook door de grote theaterscène.

Tot in het begin van de Eerste Wereldoorlog beleefde men goede tijden. Daarna kwam een heel zware periode met o.a. de duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog en de daarop volgende amerikaanse na-oorlogse basis.

De grote feestzaal van het hotel.

De grote feestzaal van het hotel.

In de jaren ’50 overnamen Hugo Tychon en zijn vrouw Katharina als vierde generatie de zaak.  De bevolking vond langzaam maar zeker hun weg terug naar Familie Tychon.  De wonden van de oorlog waren nog lang niet hersteld, maar men probeerden dit op een andere manier te verwerken.  Door smokkelaardij  bereikte de ‘commerce’  in korte tijd een nooit gehaald hoogtepunt…

1974 beginnen Leo Tychon und seine Frau Renate het Familienbedrijf mee te besturen. Als ook hun kinderen beslisten in het bedrijf mee te werken, begon Leo met een opeenvolging van omstruktureringen: In het jaar 1992 werden de plannen voor een nieuwbouw van 17 hotelkamers gerealiseerd  en in 1997 werd in het hoofdgebouw het restaurant en de feestzaal volledig gerenoveerd. Wegens de alsmaar stijgende vraag naar overnachtingen werd in 2000 nog een bijkomend complex van 10 kamers opgetrokken. Als jongste investering werd in 2006 het nieuwe zwembad gebouwd.

Met fierheid voeren Leo en Renate Tychon, hun dochter Katrin en haar man Nick Vlaeminck nu de zaak in een familiale atmosfeer. Inmiddels omvat het hotel meer als 30 kamers en kunnen de klanten van een verfijnde keuken genieten.